Asırlar öncesinden, zamanın ötesine uzanan bir ses… Bir uyarı… Peygamberane bir ferasetle çizilmiş, geleceğe dair ürpertici bir tablo. Efendimiz (s.a.v.), sadece kendi döneminin değil, kıyamete kadar gelecek her dönemin mümine bir rehberi olarak, bugünleri de adeta gözlerinin önünde görüyor ve şöyle buyuruyor:
“Benden sonra başınıza, o güne kadar hiç görmediğiniz şeyleri emreden yöneticiler gelecek. Onlar üzerinizde halifeler değildirler.”
Bu söz, sıradan bir siyasi tahmin değil. Bu, bir çöküşün, bir yozlaşmanın, ’emanet’ kavramının yerini ‘menfaatin’ aldığı günlerin habercisidir. Peki, nedir bu “hiç görmediğimiz şeyler”? Ve neden onlar, gerçek birer ‘halife’ değildirler?
Gelin, bu soruyu günümüzün aynasında arayalım.
“Hiç Görmediğiniz Şeyleri Emretmek”…
Bu ifade, sadece tuhaf ve acayip buyruklardan ibaret değil. Daha derinde, İslami bir toplumun hafızasında, örfünde, vicdanında ve şeriatında yeri olmayan, tamamen yabancı, sapkın ve sinsi emirlerdir bunlar.
- “Küresel efendilere biat etmeyi emretmek…” Günümüzde bu, “çağdaş ittifaklar”, “stratejik ortaklıklar” kılıfı altında, bir Müslüman toplumu, İslam düşmanlarıyla aynı safta savaşa sürmek, onların çıkarları için Müslüman kanı dökmeyi ‘meşru’ göstermektir. Atalarımızın “kâfir” diye tarif ettiği güçlere, “dost” dedirtmektir. Bu, tarihimizde “hiç görmediğimiz” bir ihanet şeklidir.
- “Faizi ‘ekonomik zaruret’ diye yutturmak…” Haramı helal, helali haram kılmaktır. Allah’ın açıkça savaş ilan ettiği faiz sistemini, ülkenin temeli haline getirmek ve halkı, “enflasyon”, “kur” gibi kavramlarla bu bataklığa mahkum etmektir. Bu, “hiç görmediğimiz” bir finansal zulümdür.
- “Ahlaksızlığı ‘özgürlük’, iffeti ‘gericilik’ diye dayatmak…” Toplumu, aile yapısını çökerten, nesli ifsad eden LGBT propagandasını, “insan hakları” maskesi altında normalleştirmek; medya, eğitim ve yasalar yoluyla, İslam ahlakını yaşamak isteyenlere ise “yobaz” damgası vurmaktır. Bu, “hiç görmediğimiz” kültürel bir istiladır.
- “Halkın malını, servetini ‘yeni düzen’ adına yağmalatmak…” Emaneti ganimet bilmek, kamunun kaynaklarını, liyakat ve hakkaniyeti hiçe sayarak, yandaş bir zümreye peşkeş çekmektir. Bu, “hiç görmediğimiz” bir yağma ve talan sistemidir.
- “Dini, devlet kontrolünde bir ‘enstrümana’ dönüştürmek…” İslam’ın devrimci, adalet talep eden, zengine “infak et”, zalime “dur” diyen ruhunu söndürüp, onu; itaatkâr, pasif, iktidarın yanlışlarını meşrulaştıran süslemeli bir söylem haline getirmektir. Bu, “hiç görmediğimiz” bir dini tahakküm biçimidir.
İşte “halife” olmamak, tam da bu noktada başlar.
Neden Onlar “Halife” Değildir?
Çünkü “halife”, Allah’ın (c.c.) yeryüzündeki şeriatının temsilcisidir. Onun görevi, adaleti ayakta tutmak, emaneti ehline vermek, Allah’ın hududunu muhafaza etmektir. O, bir saltanat sürücüsü değil, bir hizmetkardır. Peygamber varisidir.
Bugün, saraylarda oturan, lüks içinde yüzen, halkından kopuk, emirleriyle İslami değerleri tahrip eden, adaleti kişisel çıkarlarına alet eden bir yönetici, makamı ne kadar yüksek olursa olsun, bu tanıma asla uymaz. O, bir “halife” değil, belki bir “kral”, bir “diktatör” veya “küresel sistemin bir taşeronu”dur.
Peygamber (s.a.v.)’in “Onlar sizin üzerinize halife değildirler” sözü, işte bu acı hakikati ifşa eder. Bu, onlara biat etme, itaat etme zorunluluğunun kalktığının ilanıdır. Zira bir Müslüman, yalnızca Allah’ın ve Rasulü’nün emirlerine kayıtsız şartsız itaat eder. Bir yöneticiye itaat ise, onun emirlerinin Allah’ın emirleriyle çatışmaması şartına bağlıdır.
Peki Ya Biz? Bugün Bize Düşen Nedir?
Bu hadis, bizi umutsuzluğa değil, uyanışa ve aktif bir dirence çağırır.
- Teşhisi Doğru Koymak: İlk görev, yaşadığımız çağın bu “halife olmayan” yöneticilerini ve “görmediğimiz emirlerini” doğru bir şekilde teşhis etmektir. Buna “durum tespiti” derler. Kalp gözüyle bakabilmek…
- İtaatin Sınırlarını Bilmek: Onların Allah’ın dinine aykırı her emrine karşı, “Ben müminim” diyerek direnmek, itaat etmemek en büyük imanı gösterir. Bu, pasif bir duruş değil, aktif bir tavırdır. Hakkı haykırmak, batılı teşhir etmektir.
- Hakikati Dile Getirmek: Alimlerin, dava adamlarının, sade vatandaşın görevi; bu sapkın emirlerin karşısında, Kur’an ve Sünnet’in kılıcıyla durmaktır. Susmak, rıza göstermektir. Konuşmak, ise şehadettir.
- Asıl Halife Olma Mücadelesi: Unutmayalım, her Mümin, yeryüzünde Allah’ın halifesi olma sorumluluğuyla yükümlüdür. Bizler, kendi küçük alemimizde -ailemizde, işimizde, çevremizde- adaleti, emaneti, merhameti ve ihsanı ayakta tutarak, gerçek “halife” vasfını taşımaya çalışmalıyız. Mikro düzeydeki bu ıslah, makro düzeydeki fesadı yenecek tek çaredir.
Evet, karanlık gibi görünen bulutlar üzerimizde dolaşıyor olabilir. “Hiç görmediğimiz şeyler” dayatılıyor olabilir. Ama unutmayalım; bu hadis, bir çöküş manifestosu değil, bir kurtuluş reçetesidir.
O, bize diyor ki: “Sakın ola ki, onların yaptıkları sizi yanıltmasın. Onlar, Allah’ın gerçek halifeleri değiller. Siz, vazifenizi yapın. Hakkı söyleyin. Sabredin. Direnin. Ve asıl ‘halife’ olma sorumluluğunuzu asla unutmayın.”
Çünkü her gece, en karanlık vaktin ardından, mutlaka bir fecir doğar. Ve Allah (c.c.), kendi dinine ve salih kullarına vaat ettiği yardımını, bir sabah vakti ansızın getirecektir.
Yeter ki biz, uyanık, bilinçli ve dirençli olalım.
